Kenzo Takada

Kenzo Takada was geboren in Kyoto, in het gebied Hyogo van Zuidelijk Japan in 1940. Ontevreden met de literatuurstudies die door zijn traditionele herbergier worden voorgeschreven gingen de ouders, Kenzo naar hoofdTokyo, waar hij als huisschilder werkte en avondklassen in studioart. nam. In 1958, werd lid Kenzo van het hoofdzakelijk vrouwelijke studentenlichaam van de School van Bunka Gakuen van Manier. In 1960, won hij een Japanse maniertoekenning, de prestigieuze prijs Soen. Kenzo begon toen voor het warenhuis Sanai als ontwerper te werken die van de kleding van het meisje, tot 40 verschillende stijlen maakt elke maand.

In 1964, bewoog Kenzo zich aan Parijs. Uiteindelijk, begon hij nieuwe ideeën voor kleren te schetsen te maken. De revolutionaire nieuwe uitrustingen die door Courreges worden getrokken waren de inspiratie voor een reeks van 30 ontwerpen die hij heeft gemaakt, 5 van wat door ontwerper Louis Feraud werden goedgekeurd. In de loop van de volgende jaren, werkte hij voor diverse departementale opslag, de de textielgroep Pisanti en Textiel van Relaties.

Zes jaar die dat, Kenzo volgen nam een over vroegere antieke kledingsopslag in disrepair en schilderde zelf het. Dan namen het snijden van en het naaien van een inzameling van zijn eigen ontwerpen, Kenzo hen rond aan de maniertijdschriften. Tegen de maand van November, had hij zich aan 28 passage Choiseul bewogen en bijna onmiddellijk begonnen zijn kleren groot bericht aan te trekken. Een boutique in Galeria Vivienne gaf hem de kans om zijn eigen stijl aan Parisiennes te introduceren.

Dat het zelfde jaar, Kenzo zijn zeer eigen boutique genoemd „Wildernis Jap“ verkopende losse vrijetijdskleding, de kleding van de kieltent, en reusachtige gestreepte dungarees met olifantsbenen opende. Hij vergrootte armholes en veranderde de schoudervorm en introduceerde 100% katoenen stoffen. In 1971, werden de ontwerpen van Jap van de Wildernis gekenmerkt in Amerikaanse Mode als volgende ontwikkeling in de scène van Parijs boutique. In 1972 toont Kenzo in d'Orsay Gare ook zeer succesvol was.

In 1975, werden zijn eerste inzamelingen getoond in Tokyo, Japan. Twee jaar daarna, stelde Kenzo zijn inzamelingen in New York voor. In 1978 werd hij genoemd geworden „Grote Witte ontwerper“ hoewel zijn ontwerpen en zijn ongelooflijk diverse stijlen zeer kleurrijk waren. Een later jaar, werd de inzameling van Kenzo voor het eerst getoond in Zürich, Zwitserland.

In 1990 breidde het imperium van Kenzo zich uit om menswear, jeans, de slijtage van kinderen samen met andere producten te omvatten.

In Oktober 1999, stelde Kenzo zijn definitieve show voor, overhandigend het ontwerp aan Rooskleurigere Giles. In Oktober 2001, stelde Gilles Rosier zijn inzameling die van de Lente van 2002 voor Kenzo voor, de exotische keerkringen goedkeurt als zijn hoofdgebied van inspiratie. Het kleurrijke borduurwerk was overwegend. Het palmaf:drukken werd gebruikt door de inzameling op witte en grijze blouses. Gilles zei „ik door alle oude inzamelingen Kenzo ging en probeerde om nieuw iets te ontwerpen terwijl het toevoegen van een moderne draai aan de Aziatische invloeden.“. Kenzo verkocht later zijn huis aan de groep LVMH van de Luxe die door Bernard Arnault wordt geleid.

Nochtans heeft Kenzo Takada zelf geen plannen ooit te verdwijnen. Bij een lunch met de pers in Mei 2002, schetste hij zijn toekomstige plannen. Hebben opgestartd een etiket genoemd „Yume“ (Japanner voor Droom) die een reeks mannen en de kleding en toebehoren van vrouwen, evenals bedlinnen met Japanse motieven voor La Redoute, postorder van Europa grootste groep zal omvatten, die door Francois Pinault wordt bezeten.
 

De stijl van Kenzo

De motieven van Kenzo zijn meestal bloemen met kleuren en bladeren. Zijn parfumfles is eigenlijk gevormd als blad. Kenzo houdt ook van dierlijke af:drukken, tartans en het durven kleurencombinaties.

Is de hoofdvoorkeur van Kenzo voor vereenvoudigde kinderlijke vormen zoals pullover vesten, de borrels van de knielengte, minilagen, sweaterkleding, allemaal gemaakt vers door dergelijke buitenlandse nuancen zoals Kimono ongebruikelijke kokers (in gebreide kleding) en overmaatse baretten.

Kenzo volgt het principe van vlakke patronen zoals wat voor kimonos werd gebruikt. Hij verwijdt armholes en wijzigt schouders. Kenzo wordt beïnvloed door volkskostuums en interpreteert gevariÃërde kleding zoals Spaanse bolero's, loden Oostenrijker jasjes, Indische broeken, Chinese tunics, Bedouin dekens en Bretonse schorten.



 

Vind manier door Kenzo @ volgende eshop: