John Galliano

Juan Carlos Antonio Galliano was geboren in Gibraltar in 1961 van Spaanse ouders genoemd Anita en Juan Carlos Galliano. In 1966, emigreerden zijn ouders aan Londen met Juan en hun twee dochters. Hij woonde Lage school Wilsons bij en toonde heel wat vaardigheid in talen. Terwijl het doen van zijn niveaus van A, nam hij textiel op en bracht een portefeuille samen om aan St. Martins voor te stellen
De universiteit van kunst werd en onmiddellijk goedgekeurd.

Tijdens zijn studies bij de Universiteit, experimenteerde Galliano een partij met het bias knipsel, doen herleven en raffineren van textiel. Hij werkte toen met Tommy Nutter, in Savile Rij, de straat van de beroemdste kleermaker van Londen. Hij merkte op dat de kokers altijd neigden voorwaarts te slingeren, alsof gesneden op de kromme, zodat u uw wapens kon werkelijk bewegen. Hij begon snijdend kokers in een spiraal zodat zijn armholes keurig zouden kunnen zijn en zelfs broeken op bias snijden om benen slank te maken kijken.

In 1984, bestond zijn graduatieinzameling bij St. Martins uit 8 kledingstukken genoemd „Les Incroyables“ een fantastische, impeccably veroorzaakte reeks kledingstukken die op Franse Revolutionaire kledingstukken van 1790's worden gebaseerd. Joan Burstein van Browns, verkoos om alle kleding omhoog te breken en hen te zetten in haar venster. Deze ver*kopten zeer snel uit, één die door zanger Diana Ross heeft gekocht. John Galliano werd toen aangeboden een baan in New York, maar enkel aangezien hij wegging, vroeg Joan Burstein hem opnieuw een herhalingsorde. Hij en zijn vrienden maakten de kleren bij een hoge snelheid en hij scheen al reeks om op zijn manier aan spectaculair succes te zijn.

In 1985, terwijl het ontwerpen van kleren voor de albumdekking van Mevrouw Vlinder van Malcolm McLaren's, ontmoette hij manierstilist Amanda Grieve (recentere Dame Harlech) die voor haar originaliteit werd genoteerd. Zij werkten aan een reeks exotische inzamelingen met namen zoals „Afghanistan niet erkennen Westelijke Ideals“ en samen „Gevallen Engelen“ of „Blanche du Bois“ of „Helder Spel“. Zij is zijn vriend evenals één van zijn musen gebleven die een actieve rol in zijn creatief proces speelt, dat zijn buitengewone kleren met tere twiggy meest birdsnest hoeden en schoenen accessorising als wat in de 18de eeuw kan worden gezien.

Na dat, een later jaar, leidde Galliano tot een schaarkleding die op een manier wordt gesneden die voor het lichaam zou kruisen om a-Baskisch bij de heup te vormen. In 1988, creÃërde hij een verdwijnende revers op een jasje, dat door een L-vormige rok en een „het knipogen“ naad wordt gevolgd die met intervallen openden om het vlees beter bloot te stellen.

In 1988 was John Galliano geëerdg en noemde Britse Ontwerper van het Jaar.

Tijdens de recente jaren '80, werkte John Galliano zeer hard uit een studio in Groene Predikanten, Londen, dat in het kader van zijn scherpe lijst slaapt. Hij pakte toen omhoog in en besliste voor Parijs weg te gaan. Zodra daar, een vriend hem één of andere studioruimte en Andre Leon Talley leende, nam de creatieve directeur van Amerikaanse Mode, hem onder zijn vleugel en introduceerde hem aan belangrijk iedereen in Parijs. In 1989, begon hij voorstellend inzamelingen van stiekeme bias besnoeiingsKleding. In 1992, stelde John Galliano zijn inzameling van de Prinses „van Lucretia“ met sommige zeer extravagante hoepelrokken voor.


In 1995, stelde John Galliano zijn „terug naar de jaren '40“ Inzameling voor.  Bernard Arnault, voorzitter van LVMH die de kleermakerijenhuizen van Lacroix, Dior en Givenchy bezit verkoos Galliano om het Huis van Givenchy nieuwe kracht te geven. Galliano en Givenchy delen één ding, dat hun volledige toewijding aan hun ambacht is. Galliano probeerde jarenlang om zijn complexe ideeën van het snijden en het draperen tegen alle grootste kansen uit te drukken. Zij die Galliano verwachtten dat negatief afschildert Givenchy waren verkeerd. Onder dag waren de kleren verscheidene huldes aan de oude meester, kostuums met omgorde jasjes, een mooie kleding met bogen op de zakken en hij noemde zelfs een gladde zwarte toga „Audrey Hepburn“ volgend één van beroemdste cliënten van Givenchy de.

In Galliano van 1996 waren twee inzamelingen voor Givenchy zeer grote successen. Dan leidde een andere verrassing, na slechts één jaar, Bernard Arnault over Galliano tot het Huis van Dior.

Laat op het jaar van 2001, werd John Galliano toegekend a. c. B.E. door Koningin Elizabeth van Engeland, voor zijn diensten aan de wereld van manier. Toen het woord wegging, was er grote speculatie in verband met welke buitensporige kleren die hij waarschijnlijk voor de ceremonie zou dragen. Hij niettemin bleef vrij gematigd, slechts dragend de gebruikelijke rok die door Brioni zonder overhemd wordt gemaakt onderaan. Hij werd geëerdn op de vooravond vóór zijn 41ste verjaardag.

John Galliano is ook gekend om Diana, Prinses van Wales in een nu beroemde donkerblauwe kant-gescherpte gelijk makende toga eens gekleed te hebben.

 

Vind manier door John Galliano @ volgende eshops: